|
สรุปหัวข้อสังโยชน์ ๑๐ ต้องตัดให้หมด
๑.สังกายทิฐิ มีความรู้สึกว่ากายนี้ต้องไม่ตาย และร่างกาย นี้เป็นเรา เป็นของเรา ตัด สังกายทิฐิ ให้คิดว่าร่างกายนี้ไม่ใช่ของเรา เราไม่มีร่างกายนี้ ร่างกายนี้ไม่มีในเรา ๒.วิจิกิจฉา สงสัยคำสอนของพระพุทธเจ้า พระธรรม พระอริยสงฆ์ ตัด วิจิกิจฉา เชื่อตามคำสอนของพระพุทธเจ้า พระธรรม พระอริยสงฆ์ ๓.สีลัพพตปรามาส ลูบคลำศีล ไม่รักษาศีลจริงจัง ตัด สีลัพพตปรามาส รักษาศีลอย่างจริงจัง ๔.กามฉันทะ พอใจในกามคุณ ตัด กามฉันทะ ตัดความพอใจในกามคุณ ๕.ปฏิฆะ มีอารมณ์กระทบใจ จิตมีความโกรธ ตัด ปฏิฆะ ตัดอารมณ์ที่มากระทบใจ จิตมีเมตตาปราณี ๖.รูปราคะ หลงในรูปฌาน ตัด รูปราคะ ไม่หลงในรูปฌาน ๗.อรูปราคะ หลงในอรูปฌาน ตัด อรูปราคะ ไม่หลงในอรูปฌาน ๘.มานะ มีการถือตัวถือตน ตัด มานะ ไม่ถือตัวว่าดีกว่าคนอื่น วิเศษกว่าคนอื่น ๙.อุทธัจจะ มีอารมณ์ฟุ้งซ่าน ตัด อุทธัจจะ ตัดอารมณ์ฟุ้งซ่าน ๑๐.อวิชชา ไม่รู้ตามความเป็นจริงเรื่องนิพพาน ตัด อวิชชา เข้าใจตามความเป็นจริงเรื่องพระนิพพาน |
|
สรุปหัวข้อบารมี ๑๐
๑.ทานบารมี พอใจในการให้ทานอยู่เสมอ เป็นการตัดโลภะ ความโลภ |
|
พรหมวิหาร ๔
๑.มีความรัก รักในคนในสัตว์ เสมอด้วยตัวเรา |
|
อิทธิบาท ๔
๑.ฉันทะ คือความพอใจในกิจที่จะพึงทำ |
|
ทาน
การบริจาค เป็นการกำจัด โลภะ ความโลภของจิต แล้วคนที่จะ |
|
"สูงสุดคือวิหารทาน"
ทำทานกับคนไม่มีศีล ๑๐๐ ครั้ง มีอานิสงส์ไม่เท่ากับทำทานกับคนมีศีล ๑ ครั้ง ทำทานกับคนมีศีล ๑๐๐ ครั้ง มีอานิสงส์ไม่เท่ากับถวายทานแด่พระมีศีล ๑ ครั้ง การถวายทานแด่พระมีศีล ๑๐๐ ครั้ง มีอานิสงส์ไม่เท่ากับการถวายทานแด่พระอรหันต์ ๑ ครั้ง การถวายทานแด่พระอรหันต์ ๑๐๐ ครั้ง มีอานิสงส์ไม่เท่ากับการถวายทานแด่พระปัจเจกพุทธเจ้า ๑ ครั้ง การถวายทานแด่พระปัจเจกพุทธเจ้า ๑๐๐ ครั้ง ก็มีอานิสงส์ไม่เท่ากับการถวายทาน แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ๑ ครั้ง การถวายทาน แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ๑๐๐ ครั้ง ก็มีอานิสงส์ไม่เท่ากับการถวายสังฆทาน ๑ ครั้ง มีอานิสงส์มาก เป็นอันว่า วัตถุทานจริงๆ ที่มีอานิสงฆ์ คือการถวายสังฆทาน แต่วัตถุทานอีกอย่างหนึ่งก็คือ ถวายสังฆทาน ๑๐๐ ครั้ง มีผลไม่เท่ากับการถวายวิหารทาน ๑ครั้ง ก็รวมความว่า |